Wednesday, November 25, 2015

నాకు మనసుంది


నాలోని నన్ను చంపేసిన నిన్ను
మళ్లీ ఈరోజు చూసాను
నా సమాధిపై కూర్చొని
నీ రాకుమారికి పల్లకి సిద్దం చేస్తున్నావా ?
నీ పెళ్ళిలో వాడే ప్రతి పువ్వు
నా సమాధిపై పూచిందే అని మరువకు
నేను లేనని ఇక రానని బహుసా
నీ కన్నులు
వెలిగి పోతున్నాయేమో ...!
మరువకు
నాకు మనసుంది
కాబట్టే నన్ను చంపుకుని
నిన్ను వదిలేసాను
@Lakshmi

Tuesday, November 3, 2015

Save Water


రాబందులు
రెక్కలు విదులిస్తున్నాయి
గుంట నక్కలు
గొంతులను సరిచేసుకున్తున్నాయి
మనకెందుకులే అనుకున్న గుడ్లగూబలు
కళ్ళు మూసుకున్నాయి
కనిపించినంత మేర ఇసుక
తెరలు తెరలు గా లేచి ఆడుతుంది
నీళ్ళు లేక ఎండిన గడ్డి మొక్క
కన్నీళ్ళతో ప్రాణం పోసుకోవాలని ప్రయత్నిస్తుంది
పనికిరాని ప్లాస్టిక్ మొక్క యువరాజు ఇంటినెక్కి కూర్చుంది.
కనిపించి కనిపించని ఎండమావి రేపటి కోసం ఆశ కలిగిస్తుంది
కళ్ళలో నుండి జారుతున్న చినుకులు కంటి రెప్పలు కూడా దాటకుండా ఆవిరవుతున్నాయి
వచ్చిపోయే వాన మబ్బులు చుట్టపు చూపుతోనే సరిపెడుతున్నాయి.
నాన్న నాటిన వేప మొక్క ఇక జీవించలేనని ఎండుటాకులని ఇంటి ముందు రాల్చింది
ఎప్పుడు చూసినా పుడమి తల్లి దాహంతో దీనంగా చూస్తుంది.
ఇది చూసి
ఎరుపెక్కిన ఆకాశం ఏడ్చినా సరే ఏడుకోట్ల జీవరాసుల జీవితాలు నిలబడతాయి.
@Lakshmi

వేచివున్న తలపులు



నాకోసం వస్తావని ఆశించి నన్నొదిలి వెళ్తున్నా సంతోషంగా సాగనంపా
కలిసొచ్చే కాలం కోసం కళ్ళు మూయకుండా ఎదురుచుసా
మనసిచ్చినోడితో మనువుకోసం మనసార వేచి చూసా
మనవాడే కదా అని మది నిండా నింపుకున్నా
మాఘమాసం వచ్చేసరికి మంచి పట్టు చీర కోసం డబ్బులు దాచా
మరో ఘడియలో వస్తాడనగా తలపులతో నిండిన కళ్ళతో వాకిలిలో ఎదురుచూసా
కరుణించాడు ..... నన్ను కాదు మరో కాంతను
తన ఇల్లాలిగా కరుణించాడు
వేచివున్న తలపులు వాకిటి తలుపులలోనే వేలాడుతూ ఉరి వేసుకున్నాయి